Zorgen moet je doen…  niet maken

 

Mantelzorg overkomt je.


Mantelzorgers kiezen er niet voor om te gaan zorgen: het overkomt hen, omdat ze een emotionele band hebben met degene die zorg nodig heeft. Mantelzorgers zorgen soms 24 uur per dag, kunnen hier niet zomaar mee stoppen.

Er verandert ook veel in hun situatie. Alle andacht gaat uit naar de zieke, maar zij zelf zitten
ook vaak vol emoties en verdriet. Mantelzorgers cijferen zichzelf vaak weg.
Hoe vind je een goeie balans ? Hoe bepaal je je grenzen?

Je weet vaak niet wat de ander voelt en je wilt wel helpen maar weet vaak niet hoe.
Er verandert van alles in de rolverdeling, je wordt ineens ook verzorger. 

Hoe ga je hier mee om?
Kun je gelijkwaardig blijven in de relatie? 
Alles staat in het teken van de zieke.

Hoe kun je als mantelzorger goed voor je zelf blijven zorgen zonder schuldgevoelens te krijgen?
Overbelasting ligt hier op de loer.
Wanneer is het tijd om hulp in te schakelen en hoe doe je dat?

Antwoord op deze moeilijke vragen, wil ik graag samen met je vinden.